Niska samoocena - kiedy warto skorzystać ze wsparcia?

Niska samoocena często nie objawia się tylko tym, co ktoś o sobie mówi. Może wpływać na decyzje, wybór relacji, sposób pracy, granice i gotowość do podejmowania nowych działań.

Nie chodzi o szybkie przekonywanie siebie, że wszystko jest dobrze. W pracy psychologicznej ważniejsze jest zrozumienie, skąd bierze się surowa ocena siebie i jak wpływa na codzienność.

Jak może się objawiać?

• częste porównywanie się z innymi
• trudność w przyjmowaniu uznania lub komplementów
• obawa przed oceną i popełnieniem błędu
• rezygnowanie z działań mimo kompetencji
• nadmierna samokrytyka po rozmowach lub decyzjach
• poczucie, że trzeba stale udowadniać swoją wartość

Kiedy warto zgłosić się po pomoc?

Warto rozważyć konsultację, gdy sposób myślenia o sobie zaczyna ograniczać decyzje, relacje albo rozwój zawodowy. Pomocna może być także sytuacja, w której rozumiesz racjonalnie swoje kompetencje, ale emocjonalnie nadal czujesz się niewystarczająco.

Rozmowa z psychologiem może pomóc oddzielić fakty od automatycznych ocen i zobaczyć, jakie doświadczenia utrwalają określony obraz siebie.

Jak wygląda wsparcie?

W nurcie CBT przyglądamy się myślom automatycznym, przekonaniom o sobie i zachowaniom, które mogą utrwalać samokrytykę. W TSR ważne jest zauważenie sytuacji, w których funkcjonujesz choć trochę pewniej, oraz sprawdzenie, co wtedy działa.

Praca nad samooceną zwykle wymaga czasu i uporządkowania, a nie jednego prostego ćwiczenia.

Co możesz zrobić na początku?

Zwróć uwagę, w jakich sytuacjach najsilniej pojawia się krytyczny głos wobec siebie. To dobry punkt wyjścia do rozmowy o tym, co go uruchamia.